Vrijdag 27-06-08

 

De dag is aangebroken.

Ik heb mijn koffer gepakt, alles nagekenen en ben met de auto naar mijn vriendin Kim gegaan, de zenuwen gieren in mijn buik als ik John gedag zeg, want hij ziet mij straks terug in de "mooiste jurk" die ik ooit aan heb gehad in mijn leven. Eenmaal aangekomen zet Kim een bakkie thee voor mij en maakt een toast klaar, want we weten allebei al dat eten, vandaag niet meer gaat lukken...hihi. Ondertussen is mijn vriend Antoine gearriveerd om mijn haar te doen. Om 13.00 uur vertrekt John, samen met mijn vader, van ons huis uit met een mooie witte limosine om mij op te halen en Kim en alle anderen laten mij alleen om op John te wachten. Om iets voor 2 uur hoor ik van Antoine dat John voor de deur staat en nu heb ik het hellemaal niet meer van de zenuwen. Als hij mij ziet, begint hij te huilen van ongeloof en verteld mij meerdere malen hoe mooi ik er uit zie....voor dit moment heb ik het eigenlijk allemaal gedaan. 14 jaar heb ik hierop gewacht om er zo mooi uit te zien voor hem. Samen hervatten we de reis naar Granadilla in deze geweldige luxe auto en kunnen de ogen niet van elkaar houden. Voor het Gemeentehuis, had iedereen zich verzameld en we horen het applaus, nu nog even de auto uit....hihi...wat een geweldig gevoel als je al je familie en vrienden daar ziet staan en wachten op ons. We lopen het gemeentehuis in de de jongste Ambtenaar van de burgenlijke stand wacht ons op. We hadden Brenda(een vriendin) gevraagd te vertalen, is wel zo leuk voor de Nederlanders en Engelsen die er aanwezig waren. Ze gaf even een extra tintje aan de ceremonie. Nu, we zijn getrouwd, dat gevoel, die emotie en "te kort" moment.....pppffff, gelijk vielen alle zenuwen weg van ons en "de DAG" en het feest kon beginnen. Op het binnen plaatjes van het gemeentehuis werden er nog hele leuke foto´s genomen. John en ik gaan samen met de fotograaf (vriend Bart Godelaine) naar el Medano, om daar nog wat foto´s te maken. Geweldige foto´s !!! Bart bedankt!!! En nu, op naar het Costa Adeje Gran Hotel, even opfrissen, mijn haar nog een keer doen (want het was al wat ingezakt door de warmte??? Ja, dat dachten wij dus ook....bijna bij het Hotel en er komt een politie agent naast ons rijden op de motor en vraag de schauffeur waar we heen gaan?? Leuke attentie van onze ceremoniemeester, dachten wij...een politie escort. Maar dat was niet waar, eenmaal aangekomen bij het Hotel, met de politie naast ons, ging de schauffeur in gesprek en liet alle benodigde papieren zien. Mmhhh ja, wij hadden wel wat anders aan het hoofd en liepen naar binnen om naar onze kamer te gaan. Op de kamer de jurk natuurlijk even uit en alle rijst verwijderen, er zat heel wat tussen mijn....... Ondertussen was het bijna half 6, en de gasten arriveren over een half uurtje. John werd gebeld vanaf de receptie en gevraagd even naar beneden te komen voor een "denuncia" (verklaring-aangiften onderteken) voor de limosine, want zei de politie, die had niet op de weg gemogen, niks van de papieren bleek te kloppen......pppffff....wat waren wij blij dat dat niet eerder gebeurde, kun je je voorstellen dat je daar in Granadilla staat. We hebben ons gevoegd bij onze familie en vrienden en een geweldig feest voortgezet tot in de hele late uurtjes. De entertainment en verrasingen waren geweldig en ook te zien op alle foto´s. Best een grappige herinering aan onze trouwdag, dachten wij.....maar dat was nog niet alles!! De dinsdag na de bruiloft, werden we gebeld door het gemeentehuis in Granadilla, of dat we langs wilden komen om nog wat papieren te tekenen......mmmmhhh....aangekomen in het gemeentehuis volgden de ene excuse na de anderen en er werdt ons verteld dat ze de officiele trouwakte dus niet meer konden vinden!!!??? Eigenlijk waren we dus NIET getrouwd. Het eerste wat mij te binnen schiet om te zeggen is, maar ik heb 100 getuigen!!! Ja, daar sta je dan, of we nog even wilden tekenen, het officiele dokument was weer opnieuw opgemaakt en of de getuigen dat ook nog even wilden doen, waren de getuigen al weg geweest, dan nog géén probleem, dan tekent de burgemeester wel!!! Ja, dat kan hier allemaal.....hihi....maar ook weer goed gekomen, want drie dagen erna, belden ze weer op om te vertellen dat we die kopie (van de orgineel) konden verscheuren, want ze hadden hem toch gevonden. Ze wensten ons een fijne "Luna de Miel" (huwelijksreis) toe....... We hebben nog een weekje gewacht, totdat alle familie en vrienden weer naar huis waren, want die zijn speciaal voor ons gekomen. En ja, we gingen fijn op Maandag 7 Juli op huwelijksreis naar Lanzarote. Een eiland waar we nog niet waren geweest en lekker dichtbij, want beiden houden we niet van verre reizen en lange vluchten. Vanaf het Noorden vertrokken we, koffers ingechecked, en leuk met een klein vliegtuigje op weg naar Lanzarotte..... eenmaal aangekomen, heel enthousiast wachten we op de koffer en ik begin al te filmen, je weet wel, leuk voor later..... er waren maar zo´n 25 mensen aan boord, dus koffers waren er niet veel, maar óók mijn koffer niet???? Ja hoor, nou breekt mijn klomp, ga me niet vertellen dat in die 45 minuten vliegen mijn koffer kwijt is??? De doane wist mij te vertellen, mij niet druk te maken, morgen zou ik hem hebben.....dit duurde 10 dagen......mijn koffer bleek na lang zoeken op el Hierro te staan!!!! 4 dagen voor we weer terug gingen, kreeg ik mijn koffer terug met de inhoud die ik zo gemist had, er gaat niets boven je eigen spulletjes!!! Nou, een enerverende paar weken...lachen...vol verbazing...maar wel geweldig om over terug te denken!!

Een dikke knuffel van John en Nora van de Vrande